WO2-veteranen dit jaar weer voorop in het Vrijheidsdefilé, maar wie zijn ze?

Op 5 mei eren we WOII-veteranen en markeren we de internationale militaire samenwerking vanaf 1945 tijdens het Vrijheidsdefilé. 

De bevrijding door de geallieerden was ook de start van een brede internationale militaire samenwerking. Tot op de dag van vandaag beschermen we met onze internationale partners vrede en veiligheid. Dat maken we zichtbaar in het Vrijheidsdefilé met de deelname van buitenlandse militaire detachementen uit: Canada, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Noorwegen, Oekraïne, Polen, Slowakije, Tsjechië, Verenigd Koninkrijk en Verenigde Staten. Daarnaast zal ook een afvaardiging van het NATO-hoofdkwartier in Brunssum, Allied Joint Forces Command Brunssum (JFCBS), deelnemen aan het Vrijheidsdefilé.

De aanwezige (internationale) WOII-veteranen blijven uiteraard, net zoals voorgaande jaren, het defilé aanvoeren. Na de WOII-veteranen zullen de buitenlandse militaire detachementen van actief dienende militairen in meerdere clusters deelnemen aan het Vrijheidsdefilé. Daarnaast is er een eerbetoon aan alle Nederlandse veteranen uit latere VN-vredesmissies.

De WOII-veteranen blijven toch een beetje de sterren. We mogen dankbaar zijn dat er toch nog zoveel komen. De London Taxi Charity verzorgt zoals altijd hun vervoer en onderkomen in Wageningen. Maar wie zijn die dappere mannen en vrouwen en wat deden zij in de jaren '40-'45? Je leest het hier.

Geoff trad in 1942 toe tot het leger en diende in het London Scottish Regiment. Na een zweefvliegtuigcrash tijdens een oefening, waarbij het merendeel van de inzittenden omkwam, werd Geoffs eenheid overgeplaatst naar de Kings Own Scottish Borderers als vervangers die naar Nederland zouden worden gevlogen als onderdeel van Operatie Market Garden.

Hij vocht in september 1944 in de Slag om Arnhem, waaronder de beroemde strijd om het ‘The White House’ (Dreyeroord) in Oosterbeek, die eindigde met een bajonetaanval. Hij werd gevangengenomen door de Duitsers en bracht de rest van de oorlog door als krijgsgevangene, werkend in de kolenmijnen in Tsjechoslowakije.

Toen hem werd gevraagd naar zijn ervaringen met de vijand in Nederland, antwoordde hij met schitterend understatement: “die Duitsers waren een beetje stout”! Na de oorlog trad hij toe tot de militaire politie. Elk jaar in september legt hij namens zijn oude regiment een krans bij de CWGC-begraafplaats in Oosterbeek.

Vorig jaar ontving Geoff een MBE voor zijn liefdadigheidswerk en zijn onvermoeibare inzet voor de herdenking van de Slag om Arnhem. In juni wordt Geoff 101 jaar oud.

Robbie trad op slechts 17-jarige leeftijd toe tot de Women’s Auxiliary Air Force (WAAF). Ze diende op het hoofdkwartier van Bomber Command als plotter onder leiding van Sir Arthur ‘Bomber’ Harris.

Robbie’s verloofde was een jonge staartschutter op een Lancaster-bommenwerper. Hij kwam om het leven – zoals zovelen jonge vliegers – tijdens zijn 23e missie boven Duitsland. Vorig jaar kon Robbie voor het eerst zijn graf bezoeken op de CWGC-begraafplaats in Rheinberg, waar ze haar naam op zijn grafsteen gegraveerd zag staan.

In 2024 gingen Robbie en Dorothea allebei de lucht in met Spitfires. Vorig jaar vloog Robbie ook in een zweefvliegtuig en ze heeft de ambitie om nog een parachutesprong te maken.

Paul was een tweeling en één van drie broers die allemaal dienden bij het King’s Royal Rifle Corps. Ze overleefden alle drie de oorlog. Paul landde in Normandië na D-Day en trok door Frankrijk, België en Nederland, voordat hij vocht in Operatie Market Garden, waar hij hielp bij het veiligstellen van de brug bij Nijmegen, waarna hij doorstootte naar Arnhem.

Tijdens zijn tijd in Nederland kreeg Pauls eenheid onderdak bij een Nederlands gezin, dat aardappel- en appelstampot met hen deelde – iets wat Paul heerlijk vond! Hij herinnert zich dat hij veel later dan gebruikelijk terugkwam van een verkenningspatrouille en werd begroet door een huilende familie, die dacht dat hun soldatengasten allemaal waren omgekomen.

Pauls eenheid zocht ook onderdak in mijnen waar de kisten van omgekomen Nederlandse burgers werden bewaard – veel van hen kinderen. Een van de trieste taken die Paul zich herinnert, was het vervoeren van deze kisten met hun jeep om ze te begraven.

Tussen Nijmegen en Arnhem werd Paul geraakt door een mortiergranaat en geëvacueerd naar een veilige locatie. Toen hij de volgende dag wakker werd, zag hij zijn tweelingbroer Peter, die hem had opgespoord nadat hij van zijn verwondingen had gehoord. Paul werd teruggebracht naar het VK en naar Wolverhampton vervoerd, waar hij volledig herstelde, maar medisch werd afgekeurd voor verdere dienst.

Later trad hij opnieuw toe als reservist en diende hij tijdens de kroning van koningin Elizabeth. Na 35 jaar in de ambulancedienst te hebben gewerkt, is Paul opmerkelijk actief voor een 100-jarige.

Don was 17 jaar oud toen hij zich vrijwillig aanmeldde voor het leger en zich aansloot bij het regiment Cameronians (Scottish Rifles), waarbij hij – net als zoveel andere jonge mannen in die tijd – loog over zijn leeftijd. Enkele dagen na 6 juni landde hij op Sword Beach, op 18-jarige leeftijd. Hoewel hem was verteld dat hij droog aan land zou gaan, stapte hij uit het landingsvaartuig in water dat tot aan zijn nek reikte, omringd door lichamen van eerdere gevechten die in het water dreven.

Op 10 juli 1944 raakte Don gewond tijdens gevechten rond het dorp Eterville, nabij Hill 112, tijdens Operatie Jupiter, waar zijn compagnie vastzat onder zwaar mitrailleurvuur. Met zijn geweer als kruk wist hij zich hinkend een weg te banen om de situatie te rapporteren, voordat hij werd geëvacueerd naar de Normandische kust.

Dit betekende het einde van Dons oorlog, maar hij bracht vervolgens drie jaar door in het ziekenhuis, waar hij operaties onderging om granaatscherven te verwijderen en het gebruik van zijn voet te verbeteren. Tot op de dag van vandaag zitten er nog fragmenten van die scherven in zijn lichaam.

Don viert in juni zijn 101e verjaardag en keerde vorig jaar terug naar Schotland om de locaties van zijn oorlogstraining te bezoeken. Daar verscheen hij als speciale gast bij de Edinburgh Tattoo en werd hij toegezongen door een groep doedelzakspelers.

Dorothea diende in de Women’s Royal Naval Service (WRNS). Ze was pas 15 toen de oorlog begon en meldde zich aan zodra dat mogelijk was. Ze werd opgeleid tot visueel seiner en werkte met seinvlaggen (semafoor) en Morsecode.

Dorothea ging vervolgens zelf semafoor onderwijzen aan troepen, ter voorbereiding op het mogelijke verlies van radiocontact tijdens de D-Day-landingen. Door hen alternatieve communicatiemethoden aan te leren, hoopte men dat zij toch contact konden blijven houden.

Dorothea geeft tegenwoordig yogales.

Alfred meldde zich de dag voor D-Day aan bij het 5th Battalion, Highland Light Infantry. Na acht weken training landde hij op 18-jarige leeftijd in een bevrijd Frankrijk en trok hij door België en vervolgens Nederland, terwijl de geallieerde troepen richting de Duitse grens oprukten. In de laatste fase van de campagne in Noordwest-Europa stak hij vanuit Nederland de Rijn over naar Duitsland, na de bevrijding van Nederland.

Alf nam deel aan een overwinningsparade in Parijs, waar hij marcheerde langs generaal De Gaulle. Daarna keerde hij terug naar Duitsland, waar hij tweeënhalf jaar bleef en speelde in het legervoetbalteam als doelman in wedstrijden verspreid over het land.

Na zijn diensttijd werkte Alf als arbeider, glazenwasser en uiteindelijk bij de telefooncentrale, waar hij bleef tot aan zijn pensioen. Zijn oorlogservaringen laten de vastberadenheid en het doorzettingsvermogen van infanteriesoldaten zien, die vochten onder zeer zware omstandigheden en bijdroegen aan de bevrijding van bezet Europa.

Alfred vierde zijn 100e verjaardag op 1 mei.

George werd in 1942 geplaatst op de legerbasis Catterick om opgeleid te worden tot tankchauffeur. Maar dat vond hij wat eentonig, dus diende hij een verzoek in voor een speciale missie in het buitenland. Hij had geen idee waar hij naartoe gestuurd zou worden en kwam uiteindelijk terecht in Birma, waar hij tot het einde van de oorlog diende bij het Intelligence Corps.

George hield in zijn jongere jaren van stijldansen, iets wat hem volgens hemzelf hielp om fit te blijven. Toen hij zijn 100e levensjaar bereikte, gaf hij toe dat hij graag door de tuin wilde dansen om dat te vieren.

George wordt op 4 juli 102 jaar oud – Independence Day!

Arnold uit Rotherham is een van de laatst overgebleven ‘Polar Bears’ – de soldaten die dienden bij de Britse 49th (West Riding) Infantry Division en hielpen bij de bevrijding van Arnhem in april 1945.

Arnold keerde eerder dit jaar terug naar Nederland, waar hij de graven kon bezoeken van zijn twee vrienden, Stanley en George, die beiden in actie waren gesneuveld.

Hij wordt in december 101 jaar oud.

Philip sloot zich aan bij het 2nd Battalion Ox & Bucks Light Infantry en vloog als onderdeel van Operatie Varsity, de grootste luchtlandingsoperatie van de Tweede Wereldoorlog, per Horsa-zweefvliegtuig naar Duitsland.

Tijdens de vlucht boven Duitsland werd zijn zweefvliegtuig geraakt door luchtafweergeschut en raakte Philip gewond door granaatscherven. Bij de landing crashte het toestel en Philip behoorde tot de 10 van de 28 inzittenden die er levend vanaf kwamen.

Hij vierde zijn 101e verjaardag in april.

Ivan werd geboren in 1926 en sloot zich in 1942 op 16-jarige leeftijd aan bij de Home Guard. Op 18-jarige leeftijd werd hij opgeroepen om te dienen bij het King’s Own Royal Regiment en arriveerde hij op het Europese vasteland vóór VE-Day om in België te dienen.

Ian werd later overgeplaatst naar het South Staffordshire Regiment en diende in Palestina als regimentspolitieagent.

Na zijn terugkeer in het burgerleven werkte Ivan eerst als timmerman en daarna als metaalbewerker, een functie die hij bekleedde tot aan zijn pensioen. Hij ontmoette zijn vrouw Doreen bij een voetbalwedstrijd en zij waren bijna 70 jaar getrouwd.

Hij wordt in september 100 jaar oud.

Bil diende aan boord van HMS Tiree, waar hij aan het einde van de oorlog werkte aan het ruimen van wrakken in het Engelse Kanaal.

Bill en zijn zoon David zijn twee van de Taxi Charity-collectanten die zich regelmatig bij hun mede-vrijwilligers voegen om geld in te zamelen op locaties in Londen. Dankzij hun fantastische inzet konden we mee op de eerste reis naar Nederland.

Bill is de jongste van de groep; hij wordt in september 99 jaar oud!

De starttijd van het Vrijheidsdefilé op 5 mei 2026 is 11.40 uur vanaf het Belmonte Arboretum, De officiële start op het 5 Mei Plein en in de uitzending bij Omroep Gelderland is 12:15 uur.

Vanaf het Arboretum gaat het Vrijheidsdefile1 naar beneden via de Generaal Foulkesweg richting het 5 Mei Plein. Vervolgens via de Bergstraat en Stationsstraat terug over de Ritzema Bosweg tot de Diedenweg, naar de Generaal Foulkesweg en Belmonte Arboretum.

Renkum.nieuws.nl richt zich op berichtgeving op lokaal niveau. De bezoekersaantallen blijven stijgen, wat onder andere goed is voor de zichtbaarheid van onze adverteerders. Wil jij je naamsbekendheid vergroten?

Wij denken graag met je mee om de reclame-euro zo optimaal mogelijk te besteden. Door lokaal te adverteren op Renkum Nieuws tegen een concurrerende prijs! Neem contact op met Dolf Verschuren via de telefoon: 06 – 4025 3846 of mail: [email protected].

De nieuwsredactie is te bereiken via [email protected].