
Op dinsdag 19 april is alweer de zesde editie van Het Park Binnen, het poëziecafé dat tot en met mei iedere derde dinsdag van de maand gehouden wordt in cultuurcentrum Kreek te Oosterbeek.
Ter eren van het eenjarig bestaan van Het Park Binnen en het poëziefestival Het Park Vertelt op 28 augustus in Park Hartenstein te Oosterbeek, schreef dorpsdichter Bianca Hendriks het gedicht Het Park Binnen.
Weet je wat het met een park is?
Dat kan vertellen jongen, niet te geloven
Leg je oor maar eens te luister bij een struik
een bloemperk, bank of bij een hondendrol
Dan ruik je het gesmoezel van letters
het sizzelen van syllaben en de ademtocht van zinnen
Mensen laten een gesprek soms gewoon liggen
of vinden niet de juiste woorden
maar als je goed kijkt, dan zie je ze overal
Als ik naar een park ga, neem ik altijd
een potje met schroefdeksel mee
Ieder woord dat ik tegenkom
raap ik op met mijn hoofd
Ik geef het water, aarde en een regenworm
die tunnels graaft voor frisse lucht
Anders kunnen woorden niet groeien
En als ze groot genoeg zijn,
snij ik ze af in enjambementen
stop ik ze in een strofe en kijk ernaar
Hoe het heet wat ik doe, weet ik niet
Ik noem het zomerfluisteren
Dat klinkt mooier dan lemma’s verpoten
En het past beter bij een park
Wat? Kijk maar eens rond hier
Ik ben niet alleen in dit park
We zijn lemmapoters onder elkaar
In een park ja, een park is ook binnen
Alles is park, het leven is een park
Een park is een tuin waar je doorheen wandelt
Je kijkt om je heen, kiest soms een ander pad
hoort de vogels fluiten, je pikt het woord op
dat je gedachten kruist en stopt het in een potje
laat het groeien enzovoorts, enzovoorts
Dat doen we toch met z’n allen hier
al een jaar lang in dit park binnen:
woorden planten, net zolang tot ze stromen in de kreek
Bianca Hendriks
Het gedicht van Bianca vorige week