
Wietske Vissers heeft in haar leven veel ervaringen opgedaan, tijdens haar werk maar ook persoonlijk.
Zij is gaan bloggen om deze ervaringen te delen met anderen.
Een zekerheid hebben wij allemaal, dat er een moment in ons leven komt van afscheid nemen van het aardse bestaan.
Maar hoe, dit bepaal je voor een groot gedeelte zelf samen met je dierbaren om je heen.
Sterk zijn om je zelf te blijven...
Sterk zijn om je zelf te mogen zijn van je dierbaren om je heen.
Een prachtig voorbeeld:
Een man terminaal...
Een sporter in hart en nieren...
Gaat uiteindelijk naar het Hospice...
Is zo beperkt dat er weinig anders rest dan liggen op een bed...
Krijgt fysio...
Zit af en toe op een stoel...
Maar heel even...
Een week later...
Weer fysio...
Maar er is ook een koor...
De fysiotherapeut kent de man nog niet goed...
Dus kiest voor het koor...
In plaats van Fysio...
Een oplettende dierbare denkt mee...
Dit past niet bij hem...
Fysio dat past bij hem...
Trainen,trainen en trainen...
De fysiotherapeut pakt dit op...
Een aantal weken later...
De man krijgt steeds meer energie...
Krijgt weer kwaliteit in zijn leven...
Loopt stukjes...
Eet soms in de woonkamer...
Krijgt weer etenslust...
De stem wordt normaal...
Zo zie je dat je geest en je lichaam met elkaar verbonden zijn...
Dat ieder persoon anders is...
Aansluiting bij de persoon belangrijk is...
Opmerking van de man:
"Wanneer ik blijf liggen dan is het snel afgelopen".
Ik ben wie ik ben...
Helaas is hij inmiddels overleden...
Door het trainen heeft hij in zijn laatste levensfase een betere periode gekend.
Hij had weer een doel.
Dit heeft alles te maken gehad met het feit dat hij werd gekend in wat hij nog wel kon.
Geen enkel persoon is het zelfde, belangrijk om aan te sluiten bij de persoon.
Kijk naar wat mensen nog wel kunnen, hierdoor kunnen mensen op een menswaardige manier afscheid nemen in hun laatste levensfase.
Het ergste voor mensen in de laatste levensfase is om te ervaren dat je er niet meer toe zou doen.
Andere blogs van Wietske: