Column: Hoe leeuwen en beuken ons helpen

O, o, o wat hebben we de natuur toch hard nodig om gezond en gelukkig te zijn en om ons nageslacht een mooie toekomst te geven.

Niet alleen om de zuurstof, schaduw, de regen, de warmte, het dag- en nachtritme, het schone water, de zuivere lucht en bodem die de natuur - als zij goed kan werken- ons elke dag gratis geeft, maar ook de rust, de behaaglijkheid, de inspiratie, de nietigheid, de wonderlijkheid, de pracht die de natuur elke dag helemaal voor niets aan ons schenkt.

De natuur in Kenia is overweldigend mooi en dat is niet overdreven. Als je een natuurpark in rijdt, zie, voel en merk je dat alles anders is, de kleur, de vegetatie, de ruimte, het licht, de geur, de stilte; als er geen menselijke activiteit is wordt alles anders.

Dat heb je trouwens ook als je vanuit Renkum de Hoge Veluwe in gaat; menselijke landschappen zijn soms mooi maar een natuurlijk landschap is toch echt een graadje indrukwekkender.

Zelfs het Nairobi National Park (NNP), een natuurgebied dat tegen Nairobi centrum aanligt is fantastisch. Bij het binnenrijden van het NPP zei de gids al: ‘Ik zal jullie iets heel moois laten zien’. Na 3 uur rijden en ontmoetingen met gepantserde neushoorns, hoge giraffes en pluizige struisvogels kwamen we bij een alleenstaande boom waar nog een paar andere safari-jeeps stonden.

Wat bleek: in de boom, 5 meter hoog, lag een vrouwtjesleeuwin te rusten, haar staart en een achterpoot hingen nonchalant naar beneden. Ze geeuwde af en toe en sloeg met haar staart vliegen weg van haar lijf. We keken ademloos, volledig ingenomen door het dier, in stilte toe.

Je hebt wel eens een leeuw gezien in de dierentuin of in een film van David Attenborough, maar nu, hier, zomaar in het echt op 20 meter afstand een leeuwin zien, is totaal anders. Angst voor het dier, nieuwsgierigheid, verwondering, alles gaat door je heen. Wat gaat ze doen? We keken een half uur intens naar het dier, ik gaf haar direct de naam Elsa, naar het fascinerende boek van Joy Adamson; Elsa de leeuwin. Toen ging ze staan, klom een paar meter naar beneden en sprong de laatste 2 meter soepel naar beneden.

Ah!!!, nu is het voorbij dachten we, maar nee, een paar meter van de boom zagen we Elsa weer boven het gras uitkomen met een…… ‘kill’, een halve antilope in haar bek! Ze liep rustig naar een schaduwrijke struik en verdween toen helemaal uit beeld. Die kill lag daar dus onder de boom! Misschien was ze toch bang dat wij er met die kill vandoor zouden gaan en is ze daarom uit de boom gekomen.

Ze heeft in de ochtend een antilope te pakken gekregen, heeft die half opgegeten, heeft de helft onder die boom gelegd en is zelf de boom in geklommen om te rusten maar ook om vanuit de hoogte te waken over haar kill! Een hele wereld om haar heen die wij totaal niet doorhadden.

Wat een magische ervaring! Met al haar gratie waarmee ze in die boom lag, de manier waarop ze met die kill door het gras liep gaf mij het gevoel dat zij net zoveel recht heeft op een aards bestaan als ik dat heb. Toen wij nog ergens in de pijplijn van de evolutie zaten liepen haar voorouders al rond op aarde. Ze heeft mij respect voor de natuur bijgebracht. Ondanks het feit dat de antilope gedood dood was ging er een enorme diepe schoonheid uit van het gebeuren.

Zo’n magische ervaring heb ik ook gehad in ons Renkums beekdal. Elke ochtend in de winter liep ik met mijn hond langs een groepje beuken. Elke keer was ik weer gegrepen door het lijnenspel van de kale bomen.

Zo’n leeuwin trekt helemaal je aandacht maar het lijnenspel van een winterse kale beuk trekt ook je aandacht.

Als ik kijk naar de brede stam onderaan en mijn ogen langzaamaan omhoog laat glijden lijkt het wel alsof mijn grote ‘dikke’ problemen steeds dunner en ijler worden en ten slotte aan het eind van een heel dun twijgje verdampen in de lucht boven de beuken. Wonderlijk hoe de natuur zijn werk doet. Ik word er erg gelukkig van.

De natuur kan prima zonder ons, maar wij zijn niets zonder de natuur.

Kees heeft jaren columns geschreven voor het huisblad van de WUR (Resource) en voor Ekoland (het blad voor de biologische landbouwsector). Kees woonde 25 jaar naar volle tevredenheid in Renkum, was actief in het Dorpsplatform Renkum Heelsum en bij Boerderij Veld en Beek.

Kees is verhuisd naar Nairobi, Kenia en wil graag blijven bloggen (eventuele reacties kunnen naar [email protected], ze worden dan naar Kees doorgestuurd).

Renkum.nieuws.nl richt zich op berichtgeving op lokaal niveau. De bezoekersaantallen blijven stijgen, wat onder andere goed is voor de zichtbaarheid van onze adverteerders. Wil jij je naamsbekendheid vergroten?

Wij denken graag met je mee om de reclame-euro zo optimaal mogelijk te besteden. Door lokaal te adverteren op Renkum Nieuws tegen een concurrerende prijs! Neem contact op met Dolf Verschuren via de telefoon: 06 – 4025 3846 of mail: [email protected].

De nieuwsredactie is te bereiken via [email protected].