Column: Kameelpanter

‘Hoe de Kameelpanter zijn lange nek kreeg’, zo begon ik mijn spreekbeurt Nederlands ergens in de jaren 70. ‘De wat-panter?’ vroeg de leraar. ‘Nou gewoon, de kameelpanter’, zei ik.

Daar kan je je direct iets bij voorstellen! De lange nek van een kameel en de tekening van een panter, dus dat gebruikte ik in mijn spreekbeurt! Ik weet niet meer hoe de giraffe zijn lange nek kreeg maar wat ik wel weet is dat er 7 kleppen in haar nekaders zitten om het bloed niet te snel uit haar hoofd te laten stromen, anders zou ze omvallen. Wat een beest!

In bijna elk wildpark in Kenia kom je ze tegen. Maar heb je enig idee hoeveel kameelpanters er nog leven in deze wereld? Doe eens een gok! 50.000 of een half miljoen? Je hebt het idee dat Afrika vol zit met wild; leeuwen, olifanten, luipaarden, cheeta’s enz. Ik schrok me ‘wild’ toen ik op sites van IUCN en WWF ging zoeken. In Nederland lopen er 95.000.000 kippen, 10.000.000 varkens en 3.500.000 koeien rond, nou ja lopen, de meesten zitten opgehokt. In de hele wereld lopen er nog 140.000 giraffes, 30.000 leeuwen, 7.000 cheeta’s en maximaal 500.000 olifanten.

En hun aantal loopt schrikbarend terug. Oprukkende, verkeerde landbouw is de grootste boosdoener. Stroperij is een goede tweede oorzaak. In Nederland is de populatie veldleeuweriken sinds 1980 met 90% afgenomen, ook het aantal boeren is met eenzelfde % afgenomen, maar dat heeft een andere oorzaak. Hoe dan ook, willen wij overleven dan is het noodzaak om onmiddellijk een natuurinclusieve landbouw te ontwikkelen zoals Veld en Beek en De Ommuurde Tuin dat doen in Renkum en zoals Mlango farm dat doet in Kenia.

‘Giraffe’, stamt af van het Arabische woord zarāfa, wat "de sierlijke" betekent. Nou en dat zijn ze ook! Ze hebben lange voorpoten zodat nek en hoofd meer in een rechte lijn op de romp staan, tenminste dat is mijn theorie gebaseerd om mijn eigen huidige bouw. Door mijn kromme rug (familiekwaal) hangt mijn kop voorover alsof het van mijn romp wil vallen. Dat geeft me vaak nekpijn en dat voorkomt die giraffe door lange voorpoten te hebben.

Giraffen lopen ontzettend sierlijk, met een rustige cadans, zacht wiegend hoofd, zelfbewust en ze kijken letterlijk uit de hoogte maar niet hautain. Wie doet ze dat na?

Staatshoofden als ze langs de troepen lopen van het land waar ze op staatsbezoek zijn? Nee, die lopen statig en afstandelijk, die marcheren en marcheren is vloeken met je voeten, dan doen giraffes niet.

Lange, slijtvaste modellen op de catwalk? Die hebben wel eenzelfde soort cadans maar giraffes zetten niet hun voet voor hun andere voet als ze lopen, en helemaal niet zo hautain als modellen dat doen.

Vrouwen in Afrika die met 30 liter water of een bos brandhout op hun hoofd 10 kilometer naar hun huis lopen? Zij lopen wel ontzettend krachtig en evenwichtig maar toch niet zo sierlijk als giraffes dat doen. Die vrouwen werken keihard, wat een krachtpatsers zijn dat!

Niets is zo gracieus, geconcentreerd en ritmisch als de loop van een giraffe. Ja, misschien een panter of een kameel. Zo’n gigantisch groot beest dat zomaar voor je safari-jeep de weg oversteekt. Om stil van te worden.

In het Giraf Centre, net naast Nairobi National Park, kan je op ooghoogte naar elkaar kijken. Je krijgt er een halve kokosnoot met pellets. Lange wimpers, roestbruine, harige maar o zo gevoelige lippen knabbelen razendsnel de pellets uit je handen. Het kietelt.

Het blijft wonderbaarlijk dat er Giraffes zijn. Ze zijn ook al net zolang op de aarde als de Homo sapiens. Die vorm, die grootte, die lange benen, die horentjes op haar hoofd, de ossenpikkers, vogels die luizen, teken en vlooien uit de nekharen pikken, die 7 kleppen, de harige lippen, dat vlekkenpatroon, die als vingerafdrukken iedere Giraffe haar eigen identiteit geeft, waarom? Onze gids bleef het antwoord een tijdje schuldig. Na een paar minuten zei hij: ‘it is god’s creation; who can understand that? (Ti’s gods creatie, wie kan dat begrijpen?)

Mijn moeder, ze heet Jannetje, verloor op haar sterfbed haar geloof. Was het wel allemaal zoals ze haar hele leven geloofde? Is er een god, die goed is?

Ze hield enorm van de natuur en de vogels. Over de zee had ze een gedicht geschreven wat eindige met: ‘O zee, o zee, je bent elke dag weer bijzonder; O zee, o zee, je bent elke dag weer een wonder. Ze hield van de bergen waar ze met neef Bartus en nicht Beertje elk jaar, tot haar 85ste jaar naar toe ging. Nicht Beertje had de gewoonte om warme gehaktballen mee te nemen in een thermosfles. Daar zaten ze dan; Bartus, Beertje en Jannetje, met warme ballen, in een ademloze stilte de bergen te bewonderen. Hoewel stilte…. ik denk dat 3 paar kunstgebitten, die de gehaktballen vermaalden, niet geheel geruisloos was.

Het weer, de regen, de bliksem en donder, daar had mijn moeder ontzag voor. Eén vogeltje kon ze goed na doen: kiere-kiere-kiere-kiere-kaneeltjes-kawier (hoog beginnen, versnellen, lage ‘neeltjes’ en dan weer hoog eindigen met kawier, de vinkenslag). ‘Dat was het voegeltje de vink’, zei ze dan. En waarom zingt de vink zoals-tie zingt en niet anders? En waarom is de zee zoals-tie is? En de bergen? Ze vond dat allemaal niet te begrijpen. Het waren allemaal wonderen, die er zijn en waar ze van kon genieten.

Twee weken voordat ze stierf kwam het geloof weer terug. Ze herinnerde zich al het wonderlijke in de natuur en het kon niet anders, daar moet iets achter zitten. Ze zei op en gegeven moment: ‘De natuur bestaat, dus God bestaat’. Ze stierf rustig op haar zij met de knieën opgetrokken, als een klein vogeltje.

Ze zou enorm van de giraffes hebben genoten.

Renkum.nieuws.nl richt zich op berichtgeving op lokaal niveau. De bezoekersaantallen blijven stijgen, wat onder andere goed is voor de zichtbaarheid van onze adverteerders. Wil jij je naamsbekendheid vergroten?

Wij denken graag met je mee om de reclame-euro zo optimaal mogelijk te besteden. Door lokaal te adverteren op Renkum Nieuws tegen een concurrerende prijs! Neem contact op met Dolf Verschuren via de telefoon: 06 – 4025 3846 of mail: [email protected].

De nieuwsredactie is te bereiken via [email protected].