Column: Een orgaan in je onderlip
Elke ochtend worden we wakker door een tuinman die de straat veegt. De bomen laten hier het hele jaar door hun bladeren vallen, dus het is hier altijd herfst en lente tegelijk.
Naast het geveeg, wat ons heel Afrikaans in de oren klinkt, horen we de ‘Afrikaanse Wekker’, de Hadada-Ibis (ML484049941 - Hadada Ibis - Macaulay Library). Het is soort vliegende parelhoender, een lompe vogel, met heel veel lawaai om zich heen en een lange kromme snavel. Ik zag ze, op mijn ochtendrondje met het hondje, heftig pikkend op het Brits gladgeschoren gazon scharrelen en vroeg me af wat ze aten. Wat blijkt: aan het tipje van hun ondersnavel zit een orgaantje, een paar cellen maar, die drukverschillen kunnen meten. Als een worm beweegt in de grond wordt de druk om de worm heen groter en dat voelt dat orgaantje en dus weet de Ibis: ‘Ha, ontbijt!’
Wie verzint er nu zoiets: een drukmeter in je onderlip! Het schijnt dat sommige Dinosauriërs het ook al hadden. Ik heb ook wel zoiets, maar dat zit dan in m’n hele lijf.
Het kan behoorlijk ‘druk’ zijn hier op de weg. Overdag zijn er verkeersinfarcten op de Express-ways, en op de vele markten is er tetterende muziek, tegen elkaar opgepropte kramen, vol met Sukuma Wiki, Swahili voor: ‘het helpt je de week door te komen’ omdat het zo’n goedkope bladgroente is, rottende mango’s in de goot, heel veel mensen die zich er tussen door wringen; een ibis zou er gek van worden maar ik vind het fantastisch!
Geopolitiek
In de nacht is het hier op de campus rust en vrede. Hoewel, ik laat de hond uit om half elf. Eerst langs het dubbele hek met 10 meter niemandsland er tussen waar ’s nachts bewakers met herdershonden patrouilleren om geiten-dieven en inbrekers te vangen. De beide hekken hebben van dat gekrulde NAVO-prikkeldraad bovenaan. Kleine scheermesjes op een rijtje. Je komt er niet overheen. De scheermesjes zijn wel roestig.
Mijn associatie-orgaan zegt direct dat de echte NAVO ook wel wat roestig is en aan vernieuwing toe is. Al die geopolitieke ontwikkelingen gaan hier nog grotendeels langs me heen. Best wel prettig om even niet overladen te worden met uitspraken van de grootste kleuter ter wereld. Hij heeft volgens mij een orgaan in zijn lippen die tuutjes maakt als hij weer eens iets onzinnigs uitbraakt. En wat is er misgegaan met het politieke orgaan van Jetten? Hij staat, volgens Arjan Lubach, het Yeşilgöz-1 kabinet te verdedigen!
Om bij te blijven, open ik af en toe de BBC-Kenya website. Dat schijnt een betrouwbare bron voor Keniaans nieuws te zijn. Tweehonderd Kenianen zijn geronseld door Russische bureaus in Kenia om te komen werken in Rusland als chauffeur bijvoorbeeld met flinke lonen in het vooruitzicht. Uit domheid, avontuur of armoe trappen ze erin. Ze eindigen in het leger, krijgen een tweeweekse training en worden naar het front gestuurd. Families in Kenia krijgen via via bericht dat hun zoon of broer omgekomen is en krijgen het advies om te informeren bij de Russische ambassade in Nairobi om hun dode zoons terug te krijgen. Daar zeggen ze: ‘We bemoeien ons niet met de oorlog, wegwezen’. De Oekraïense ambassade zegt: ‘Hadden ze zich maar moeten overgeven dan waren ze krijgsgevangene geworden en waren ze in leven gebleven’. Wat een diepe diepe ellende!
Rembrand
In de nacht brult en gromt de stad gewoon door. Maar het verwordt tot een ruis waar je aan gewend raakt. De wind overstemt soms het gebrul. Toch met de geopolitiek in mijn achterhoofd loop ik niet helemaal zonder angst opnieuw langs de gladgeschoren grasvelden, een beetje het donker in. Er beweegt zich iets, een straathond? Ze was zo dun dat ze wel door de spijlen van het NAVO-hek geglipt kan zijn. Het beest blijft op gepaste afstand van mij. Chico ziet haar ook maar reageert niet. Dat vond ik vreemd want meestal wil hij gelijk op een andere hond af. De volgende avond hetzelfde verhaal. De derde avond kwam ik een nachtwacht (hij heette Rembrand, nee….. grapje) tegen en raakte aan de praat. Over het druk-orgaan bij Ibissen. Over Trump en of ik echt straathonden heb gezien.
‘O, no’, reageert hij: That are jackals!’ Jakhalzen? Die ken ik van de natuurseries van Sir David Attenborough over Life on the Serengeti Plains. Leeuwen die een zebra vangen en daarna komt een hele keten andere dieren eten zoals hyena’s, wilde honden en jakhalzen en daarna de gieren die al boven het lijk rondcirkelen. Ik voelde het kippenvel over mijn rug lopen: jakhalzen, midden in Nairobi. ‘O yes’, gaat de nachtwacht verder; ‘They are at the ILRI campus, sometimes we also hear a hyena crying’.
Mijn kippenvel neemt reusachtige vormen aan en m’n bloesje begint te knellen. Ik begrijp nu opeens waarom Chico niet reageerde. Zijn hondenorgaan sloeg niet aan op een jakhals en liet het beest links lopen. ‘Yes Sir, besloot de nachtwacht: ‘God has created fascinating animals and your dog is one of them! M’n zus zou zeggen: ‘En zo is het!’
Kees van Veluw
Nairobi
Kees heeft jaren columns geschreven voor het huisblad van de WUR (Resource) en voor Ekoland (het blad voor de biologische landbouwsector). Kees woont nu al 25 jaar naar volle tevredenheid in Renkum, is actief in het Dorpsplatform Renkum Heelsum en bij Boerderij Veld en Beek.
Kees is pas verhuisd naar Nairobi, Kenia en wil graag blijven bloggen (eventuele reacties kunnen naar [email protected], ze worden dan naar Kees doorgestuurd).
Lees ook
♦♦♦
- Blijf op de hoogte via Facebook, Instagram, X of via de nieuwsbrief, inschrijven kan ook onderaan deze pagina.
- Lokaal (pers)bericht of evenement insturen? Dat kan via [email protected]
Renkum.nieuws.nl richt zich op berichtgeving op lokaal niveau. De bezoekersaantallen blijven stijgen, wat onder andere goed is voor de zichtbaarheid van onze adverteerders. Wil jij je naamsbekendheid vergroten?
Wij denken graag met je mee om de reclame-euro zo optimaal mogelijk te besteden. Door lokaal te adverteren op Renkum Nieuws tegen een concurrerende prijs! Neem contact op met Dolf Verschuren via de telefoon: 06 – 4025 3846 of mail: [email protected].
De nieuwsredactie is te bereiken via [email protected].
